Zwierzę o trzech sercach.

Jest to mątwa. Jej serce centralne pompuje krew do mózgu oraz ciała. Pozostałe dwa serca są umieszczone pod skrzelami i są odpowiedzialne za odpowiednio szybki przepływ krwi przez narządy oddechowe.

Co łączy ryby i elektrownie?

Niektóre ryby, takie jak węgorz i strętwa wytwarzają prąd elektryczny.
Strętwa zamieszkuje południowoamerykańskie rzeki i osiąga dwa metry. Posiada ona pięć tysięcy wyjątkowych mięśni zwanych elektrocytami. Mięśnie te wytwarzają napięcie dochodzące nawet do 600 woltów. To pozwala rybom bronić się i polować. Strętwa wytwarza w wodzie pole elektryczne, które z kolei unieruchamia ofiarę na odległość.

Jak rośliny kontaktują się między sobą?

Służą im do tego niektóre substancje, takie jak: etylen, kwas salicylowy, kwas jasmonowy oraz terpeny. Te substancje są zarówno wydzielane, jak i odbierane w postaci gazowej przez szparki znajdujące się na dolnej powierzchni liści. Nawet małe stężenie tych substancji zapachowych przekazuje krótką informację chemiczną. Takie porozumiewanie się między roślinami tytoniowymi zarejestrował Ilya Raskin z Rutgers University w New Jersey. Gdy roślina została zaatakowana przez wirusy ostrzegała przed zagrożeniem sąsiednie rośliny za pomocą kwasu salicylowego. Wysłana informacja spowodowała, że zaalarmowane rośliny również wytworzyły kwas salicylowy. Natomiast o ataku na swe liście tytoń informuje korzenie używając do tego kwasu jasmonowego. W wyniku tego wytwarza się nikotyna w ilości 120 miligramów na każdy gram masy liści.

Jak szybki może być prąd?

Może na początek zastanówmy się czym jest prąd elektryczny. Otóż jest to ruch elektronów, który skutkuje wyrównaniem potencjałów elektrycznych. Prędkość prądu elektrycznego w przewodzie miedzianym wynosi zaledwie 1/6 mm/s! O wiele szybsza jest informacja o różnicy potencjałów poprzedzająca przepływ prądu. Osiąga ona prędkość zbliżoną do prędkości światła, czyli około 270 000 km/s.

Nurkowanie z klasą.

Według prawa Archimedesa: Na ciało zanurzone w cieczy działa siła wyporu równa ciężarowi cieczy wypartej przez to ciało.
Według tego prawa, aby nurkować bez użycia dodatkowej energii, ciało musi mieć ciężar właściwy, większy od ciężaru właściwego wody.

Z zasady tej korzystają perkozy, które przed zanurkowaniem wyciskają powietrze znajdujące się między piórami, dzięki czemu zwiększają gęstość ciała.

Inną zasadą kierują się zimorodki. Te z kolei ekstremalnie wykorzystują energię kinetyczną oraz szybkość. Wpadają one do wody z prędkością 40 km/h, po czym zanurzają się na głębokość 0,6 m. Ciało tych ptaków stawia niewielki opór wodzie. Tę zdolność zawdzięczają dużemu dziobowi i aerodynamicznej budowie.

Gdy nurkują po zdobycz, chwytają pod wodą swój cel, następnie obracają się i płyną ku górze poruszając skrzydłami. Cała ta czynność trwa zaledwie 3 sekundy! Zimorodki mają specjalną powiekę, którą przysłaniają oczy będąc pod wodą. Ptaki te są również agresywne i gotowe bronić swego terytorium łowieckiego, a także zdobyczy przed innymi.

W jaki sposób muszle odzwierciedlają szum morza?

Dzięki podmuchowi wiatru i dźwiękom z otoczenia. Wprawiają one w drganie powietrze we wnętrzu muszli, gdzie dźwięk się potęguje i odbija od ścianek tworząc pozorny szum morza. Każda muszla ma swą unikalną wysokość dźwięku. Przypomina to trochę instrument muzyczny.

Dlaczego "planety"?

W starożytności ludzie zaobserwowali, że w długich okresach czasu wzajemne położenie gwiazd nie zmienia się. To sprawiło, że utwierdzili się w przekonaniu o niezmienności wyglądu gwiaździstego nieba. Oprócz wielu "nieruchomych" gwiazd, pięć innych obiektów zmieniało swe położenie względem reszty. Ciała te zostały nazwane gwiazdami błądzącymi, czyli inaczej planetami. Wtedy odkryto pięć z nich i nazwano od imion mitologicznych bogów: Merkurego, Wenus, Marsa, Jowisza oraz Saturna.

Dłuuuuugie imię i nazwisko.

W Hiszpanii system nadawania imion i nazwisk wygląda mniej więcej tak:
Hiszpanie mogą mieć jedno lub dwa imiona. Są one często dziedziczone.
Mają oni dwa nazwiska - jedno z nich po mamie, a drugie po tacie.
Wygląda to mniej więcej tak - imię, następnie nazwisko ojca, a potem nazwisko matki
Świetnym przykładem może być pełne imię i nazwisko hiszpańskiego malarza Pabla Picasso. Oto ono: Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Ruiz y Picasso

Pracowity jak pszczoła.

Pszczoła w ciągu swego życia produkuje niecały gram miodu. Większość robotnic żyje jedynie 6 tygodni. W tym czasie jednak pracowicie zbierają one pyłki. Do tego są potrzebne odpowiednie warunki, jak temperatura przekraczająca 10°C.

Bazując na tych danych można przykładowo przedstawić wielkość produkcji przeprowadzanej przez te owady. Otóż 12 pszczół w ciągu swego życia wytwarza małą łyżeczkę miodu.

W pszczelim roju znajduje się od 50 tysięcy do 60 tysięcy pszczół. Tyle osobników jest w stanie wyprodukować ok. 20 kilogramów miodu w ciągu jednego lata.

Produkcja antybiotyków.

40% antybiotyków pochodzi z substancji naturalnych. Substancje do leków otrzymuje się z grzybów i bakterii po to, aby zabijać inne grzyby lub bakterie. Sposób działania tych organizmów na substancje czynne jest uzależniony od budowy komórki, jej ścian oraz przemiany materii. Bakterie są rozpowszechnione i różnią się od siebie ze względu na odmienne środowiska ich występowania.

Niedawno odkryto gatunek bakterii, który żyje na dnie morza, na głębokości 1-2 kilometrów. Charakteryzuje go odmienny sposób strategii obronnej niż bakterii lądowych. Mechanizmy działania tych organizmów zostaną wykorzystane do produkcji antybiotyków.

Do czego służą włoski na ciele pająka?

Aby zwierzęta te mogły lepiej słyszeć. Pająki nie mają bowiem uszu. Owłosienie pozwala im odczuwać fale dźwiękowe. Włoski pająków noszą nazwę trichobotriów. Fizycy ustalili, że każdy włosek jest tak wrażliwy, że jest w stanie przekazać ruchy powietrza rzędu jednej dziesięciomiliardowej milimetra, czyli wielkości pojedynczego atomu. Ta zdolność pozwala na zlokalizowanie nawet z dużej odległości ofiary oraz wrogów.

Czytelnikom mojego bloga

z okazji Świąt Wielkanocnych

składam najserdeczniejsze życzenia!

Ile z tygrysa mają w sobie domowe koty?

 

 

 

?

 

 

 

Otóż koty domowe w 95% są tygrysami! 

Te dane powstały dzięki badaniom genetycznym. Pokazały one, że DNA domowego kota w 95,6% jest podobne do DNA tygrysa. Pomimo odmiennej drogi rozwojowej tych zwierząt, ich DNA pozostało takie samo.

Pierwszy spadochron.

Włoski malarz, architekt i inżynier - Leonardo da Vinci - stworzył w 1483 roku pierwszy rysunek spadochronu. Miał on kształt piramidy, a materiały, z których miał być zrobiony to drewno i len.

Jakiś czas temu naukowcy postanowili wypróbować wynalazek w takiej właśnie postaci, jaką proponował Leonardo da Vinci. Zbudowali więc spadochron według projektu, a następnie przetestowali go. Okazało się, że konstrukcja sprawdziła się. Mało tego, z wysokości 3000 metrów poszybowała w stronę ziemi dużo łagodniej niż współczesne spadochrony. Bardzo trudne okazało się jednak lądowanie. Było to spowodowane dużą wagą - 90 kilogramów - oraz brakiem możliwości sterowania.

Nowe źródło prądu :)

W Holandii w Krommenie powstała pierwsza na świecie ścieżka rowerowa, z której będzie można czerpać energię. Materiał, z którego jest zbudowana to odpowiednio spreparowane panele słoneczne. Dodatkowo ścieżkę pokrywa antypoślizgowe szkło, które jest odporne na zmienne warunki pogodowe oraz na duży nacisk. Mógłby po nim przejechać nawet samochód ciężarowy. Gdyby jednak szkło pokrywające nawierzchnię pękło, wtedy pokruszy się na małe, nieostre fragmenty, podobnie jak szyba samochodowa.  Co prawda, panele na ścieżce rowerowej nie są tak wydajne jak te, które pokrywają dachy, gdyż generują o 30% mniej prądu, ale mogą uzyskać energię elektryczną dla latarni i trzech pobliskich domów. :)

Jak niemożliwe staje się możliwe :)

Próbowaliście zmieszać kiedyś olej z wodą? Ciężka sprawa co? Ale kto powiedział, że niemożliwa? W tym przypadku powinien pomóc emulgator. Jest to substancja, która ułatwia tworzenie się emulsji i dodatkowo ją utrwala. Jej cząsteczki mają budowę hydrofobowo-hydrofilową. Emulgatorami są m.in. mydło, lecytyna, detergenty oraz majonez. Krótkie doświadczenie powinno  przekonać Was, że jest sposób na zmieszanie oleju z wodą, właśnie za pomocą emulgatora. Oto ono:

Cel: Sprawdzamy jaki wpływ na mieszaninę niejednorodną oleju i wody ma mydło (emulgator).

Przebieg doświadczenia: Do mieszaniny oleju i wody dodajemy mydło. Następnie całą zawartość mieszamy.

Obserwacje: Po dodaniu mydła, mieszanina stała się mętna. Nie rozdziela się tez na składniki (olej i wodę) lub rozdziela się bardzo powoli.

Wniosek: Emulgator umożliwia powstanie emulsji, w tym wypadku trwałe zmieszanie oleju i wody.

Tęcza księżycowa.

Pisałam już wcześniej, jak powstaje tęcza. Teraz udowodnię Wam, że to zjawisko może wystąpić nie tylko za dnia, ale także nocą.

Najpierw jednak krótkie przypomnienie:
Białe światło słoneczne lub księżycowe, przez krople wody jest rozszczepiane na kolory, które widzimy jako tęczę. Każdy widzi swoją tęczę, a to dlatego, że widoczna jest ona pod pewnym kątem - najwyższy jej punkt ukazuje się pod kątem 42 stopni w stosunku do położenia obserwatora.

Światło Księżyca podczas pełni jest 470 000 razy słabsze od światła słonecznego. To jednak nie stanowi przeszkody, aby powstała tęcza. Ludzkie oko w księżycowym świetle nie rozpoznaje barw, przez co widzi tęczę w kolorze białym. Można ją jednak dostrzec w swej barwnej okazałości używając aparatu. Podczas długiego naświetlania ze specjalną soczewką ukazuje on kolorową tęczę.
Zjawisko to często występuje nad wodospadami, np. Wodospadami Wiktorii.

Foki w Azji.

W jaki sposób foki znalazły się w sercu Azji? Do dziś nie znamy odpowiedzi na to pytanie. Foki te są jedynymi, które żyją tylko w słodkiej wodzie, a oprócz tego zamieszkują wyłącznie jezioro Bajkał. Mierzą maksymalnie 140 centymetrów. Najbliższe morze jest oddalone od miejsca, w którym się znajdują o 1500 kilometrów w linii prostej. Gdyby dotarły do jeziora z morza wzdłuż rzek, to trasa byłaby jeszcze dłuższa i w dodatku pod prąd. Prawdopodobnie zwierzęta te przybyły z Morza Arktycznego.

Jak pozyskać świało w morskich głębinach?

Na głębokości 200 metrów pod wodą pojawia się mrok, natomiast na głębokość 1000 metrów pod powierzchnią  nie dochodzi żadna cząstka światła. Jak więc radzą sobie organizmy wodne na tej głębokości? Otóż, posiadają one czułe oczy, wykorzystujące maksymalnie niewielkie ilości światła. Są nawet w stanie zarejestrować pojedynczy foton. Zwierzęta mogą również same emitować światło poprzez narządy świetlne. Zjawisko to nosi nazwę bioluminescencji. Niektóre organizmy wykorzystują do tego specjalne substancje, tak zwane lucyferyny, które ulegają utlenianiu przy udziale enzymu lucyferazy. W ten sposób energia chemiczna zostaje przekształcona w światło (promieniowanie widzialne). Blask ten służy stworzeniom między innymi do oświecania mroków, polowania i dezorientowania przeciwników.

Kilka słów na temat żyraf :)

Znalazłam niedawno krótki artykuł o żyrafach i zdałam sobie sprawę, jak niewiele wiem na temat tych zwierząt. Jednak nic straconego. Zaraz nadrobię zaległości :) Jeśli chcecie, przeczytajcie ten tekst i przekonajcie się, jak dobrze Wy znacie te afrykańskie zwierzęta.

Zacznę od tego, że żyrafa to najwyższe zwierzę lądowe. Żyje w stadzie, w którego skład wchodzi od kilkunastu do kilkudziesięciu osobników. Jej mieszkaniem są afrykańskie sawanny. Żyje od 20 do 30 lat. Jest ssakiem i tak jak większość z nich (również człowiek) ma 7 kręgów szyjnych - są one jedynie dłuższe. Żywi się pędami, gałązkami drzew i krzewów oraz liśćmi, których zrywanie umożliwia jej długa szyja. Żyrafa spokrewniona jest z jeleniami i bydłem. Razem z okapi należy do rodziny żyrafowatych. Jej przednie nogi są cienkie i dłuższe od tylnych, a wzdłuż karku wyrasta jej krótka grzywa.  Żyrafa jako jedna z niewielu zwierząt rodzi się z różkami i ma ich od 2 do 5. Ogon jest zakończony pękiem włosów. Umaszczenie zwierzęcia jest naturalnym kamuflażem, które naśladuje rozproszone światło sawanny. Ma struny głosowe i może wydawać różne dźwięki. Jedynym zagrażającym dorosłej żyrafie drapieżnikiem jest lew. Żyrafy potrafią badać otoczenie pod kątem niebezpieczeństw w promieniu pięciu kilometrów (dzięki swej długiej szyi oczywiście).