Wszystkim Czytelnikom

życzę Szczęśliwego Nowego Roku!

Czym jest szkielet człowieka?

Szkielet człowieka to niewiarygodnie wytrzymała i lekka konstrukcja, dzięki czemu możemy się swobodnie poruszać. Składa się z 206 sztywnych kości. Stanowi rusztowanie utrzymujące nas w pionie oraz chroni delikatne organy wewnętrzne.

Mózg chronią 22 połączone ze sobą kości tworzące naturalny kask ochronny jakim jest czaszka.

Szkielet jest bardzo wytrzymały, mniej więcej tak samo jak stal, jednak ma mniejszą masę. Jest też niezwykle trwały, czego przykładem są odkrycia archeologiczne kości ludzi, którzy żyli setki lat temu. Najbardziej wytrzymałe kości szkieletu pracują najciężej. Gdy skacząc lądujemy na ziemi kości udowe muszą wytrzymać nacisk 0,5 tony. Taka siła kruszy granit, jednak budowa kości udowych pozwala im znieść takie uderzenie. Ich zakończenia są zbudowane jak plaster miodu. Podpórki i luki przenoszą siłę uderzenia na solidniejszą i bardziej zwartą część środkową. Dzięki takiej budowie kość jest wytrzymała i zarazem lekka.

 

Ten przykład pomysłowości natury zainspirował pewnego inżyniera, który pracował w Paryżu pod koniec XIX wieku. Jego marzeniem było zbudowanie najwyższej budowli na świecie. Miał do dyspozycji żelazo - materiał najbardziej wytrzymały. Wiedział jednak, że jeśli użyje go za dużo, konstrukcja runie pod własnym ciężarem. Wzorując się na budowie kości udowej zastosował żelazo tylko tam, gdzie wzmacniało konstrukcję. Ten architekt to Gustaw Eiffel, jego wieża znana jest na całym świecie. Żeliwne elementy wieży Eiffla podobnie jak łuki i podpórki w kości udowej przenoszą obciążenia na najbardziej wytrzymałe części konstrukcji - na jej nogi.

W odróżnieniu od wieży Eiffla nasze kości nie stoją w miejscu. Stale są w ruchu i muszą radzić sobie z najprzeróżniejszymi obciążeniami i uderzeniami. Każde uderzenie wywołuje niezwykłą reakcję. Uderzenie uruchamia całą armię mikroskopijnych maszynek do budowania kości. Pod naciskiem komórki te produkują warstwę płynnej kości, która twardnieje wzmacniając ją. Miejsca, które nie podlegają obciążeniom nie muszą być tak wytrzymałe. Tutaj komórki kościogubne za pomocą kwasu solnego rozpuszczają zbędną tkankę. Komórki kości niczym ekipa rzeźbiarzy bez przerwy modelują nasz kościec tak, aby w odpowiednich miejscach był mocny i zarazem lekki. Te procesy zachodzą w każdym z nas. W ciągu roku wykonujemy ok. 5 000 000 kroków, a każdy krok przyczynia się do formowania kości. Każda akcja wywołuje reakcję. Ruch wzmacnia kościec. Przez całe życie kształtujemy nasz niepowtarzalny kościec. Komórki kości są tak pracowite, że co 10 lat mamy całkowicie odnowiony kościec. Niezależnie od tego w jakim jesteśmy wieku kości nigdy nie mają więcej niż 10 lat.

Szkielet uczestniczy w ruchu i wraz ze stawami, i mięśniami tworzy układ ruchu.

W szkielecie jest magazynowany wapień (jest to bardzo potrzebny pierwiastek do wielu procesów życiowych m.in. przy krzepnięciu krwi). Zawartość wapnia w kościach wynosi 96% całego wapnia w organizmie.

W kościach znajduje się szpik kostny. W takich kościach jak udowe czy żebrowe jest to miejsce powstawania krwinek.

Wszystkim Czytelnikom mojego bloga,

z okazji Świąt Bożego Narodzenia

życzę wszystkiego najlepszego!

Sposób na zwycięstwo!

Tym razem chciałabym się z Wami podzielić pewną zagadką. Oto ona:
Pewni Beduini jechali przez pustynię na swych wielbłądach. Było ich trzech. W pewnym momencie spotkali na swej drodze starca, który powiedział:
- Drodzy podróżnicy! Wysłuchajcie proszę nieznajomego, chciałbym Wam bowiem coś zaproponować. Mam duży majątek, niezliczone bogactwa, ale ponadto sędziwy wiek i nie mam komu zostawić mego dobra. Moja propozycja dla Was jest taka: ten, którego wielbłąd ostatni (w tym wypadku trzeci) dojedzie do najbliższej osady, otrzyma mój dobytek.
Podróżni z chęcią zgodzili się na postawioną im propozycję. Wyruszyli więc w drogę. Każdemu jednak zależało na zwycięstwie, nikt więc nie chciał zajechać do wioski jako pierwszy. Zwlekali więc jak tylko mogli.
Moje pytanie brzmi: Co mają zrobić Beduini, aby w szybki sposób zakończyć wyścig i tym samym wyłonić zwycięzcę?
Zapraszam do podzielenia się swymi wnioskami w komentarzach :)

 

Bakterie giganty.

Istnieje na świecie bakteria, którą można dostrzec gołym okiem! Osiąga ona wielkość do 1 mm i tym samym jest największą spośród bakterii. Jest to Thiomargarita namibiensis - jednokomórkowy organizm. Można ją znaleźć u wybrzeży Namibii. Jest tak duża, że na jej powierzchni osiedlają się mniejsze bakterie.

Thiomargarita namibiensis ma duże znaczenie dla środowiska. Rozkłada bowiem silnie trujący siarkowodór znajdujący się w wodzie morskiej. Bez obecności tej bakterii namibijskie morze byłoby martwe.

Skąd się wzięli ludzie o niebieskich oczach?

Kolejna informacja, która zwróciła moją uwagę, dotyczy barwy tęczówki oka. Pierwotnie wszyscy ludzie mieli oczy w kolorze brązowym. Skąd więc wzięli się ludzie niebieskoocy? Otóż, naukowcy z Uniwersytetu w Kopenhadze odkryli, że poprzez wystąpienie przypadkowej mutacji genów ok. 10 tys. lat temu, pojawił się człowiek o niebieskich oczach. Obecnie błękitne zabarwienie jest powszechne wśród mieszkańców krajów nadbałtyckich oraz Skandynawii. Barwa ta jednak najprawdopodobniej pojawiła się po raz pierwszy na północno-zachodnich wybrzeżach Morza Czarnego. Możliwe, że w trakcie neolitycznych migracji ludności, cecha ta rozprzestrzeniła się w stronę północnej Europy.

Sekret zanurzenia.

Ryby podczas pływania potrafią regulować głębokość swego zanurzenia. W tym celu posiadają pęcherz pławny, który im to umożliwia. Opierając się na tym sposobie działania, okręty podwodne dysponują zbiornikami balastowymi. W momencie, gdy okręt ma się zanurzyć, do zbiorników zostaje pompowana woda, dzięki czemu staje się cięższy. Gdy okręt znajduje się przy powierzchni wody, a do zbiorników wtłaczane jest powietrze, wtedy traci na wadze i wynurza się.